Home

 Ccbc7bb41a40f9760daefc11671ba9e8d

Çıplak geldin çıplak döneceksin; ama!…

وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَى كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاء ظُهُورِكُمْ وَمَا نَرَى مَعَكُمْ شُفَعَاءكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاء لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ

“Bugün, sizi ilk defa yarattığımız zamanki gibi yapayalnız huzurumuza geldiniz, size verdiğimiz her şeyi arkanızda bıraktınız. Allah’ın size göre ortağı olduklarını iddia ederek yardımlarına, şefaatlarına güvendiğiniz ortakları yanınızda görmüyoruz. Aranızdaki bütün bağlar artık kesilmiş, güvendiklerinizin hepsi kaybolup gitmiştir.” (Enam 94)

Şüphesiz ki ölüm hayatın en acı gerçeğidir. Kur’ân’da üç âyette Allah, “Her nefis ölümü tadacaktır” buyurmaktadır. Allah’ın kelamında  İman sahiplerine ölüm karşısında yese kapılmamaları talim edilmiştir: “Biz Allah’a aidiz ve yine O’na döneceğiz.” Demek insan ölümle asıl hayatına rücûu ediyor. Müslümanlar, inançları gereği, –yaşadıkları hayatın mahiyeti ne olursa olsun-, ölümü bir trajediye dönüştürmezler. Allah’a ve Ahrete olan inançları sayesinde, hayatın cevr ü cefasını, bir imtihan olarak kabul eder ve bu bağlamda hayatı ve ölümü sabır ve tevekkülle karşılarlar.

Allah inancı, dünyaya, onun acılarına ve korkularına karşı Müminleri özgür kılmıştır. Tanrısız bir kişi  korkularına ve acılarına karşı nasıl özgür biri olarak kendini görebilir? Ahireti olmayan  kişi için ölüm, dünya nimetlerinden ayrılmaktır; bu yüzden ölüm onlar için pek acıdır.

Rabbimiz Müminler olarak dünyayı değil kendisini sevmemizi  bize öğretmiştir. Allah envaı çeşit renk ve kokudaki  çiçekleri,  parıltılar saçan yıldızlı gökleri, lezzetli  harika yiyecekleri, billur gibi tertemiz  suları, biri diğerine benzemeyen  insan, hayvan ve bitkileri ne güzel yaratmış, demelidir. Tanrısız tabiata bakmak pozitivizmdir; insan tabiatı görüp Allah’ı görmezse tabiyatperest olur. İkonun ve acının kaynağı da bu bakış açısıdır. İşte bu tıynetteki insanların hayatı her iki âlemde de çatışma, korku, endişe vb. negatif duyguların etkisi altında sonuçlanır. Allah sevgisi olmadan insan ve tabiat sevgisi büyük bir yalandır. Şuurlu Müslümanlar insan ve insan sevgisi, tabiat ve tabiat sevgisinden önce Allah ve Allah sevgisini hayatlarına temel yaptıklarından  gerçek iç huzuruna ve bilgeliğe ermişlerdir.

İnsan üryan gelir, üryan gider ve üryan haşrolur. Dünyadan kişinin amelleriyle ilgili manevî kayıtların dışında Ahirete bir şey intikal etmez. Dünya insana yar olsa, dünya insandan uzaklaşmazdı. Faraza dünya bir şahıs olsa, o, haşa Allah’ın ortağı değildir; görüyoruz, dünyanın acısı tatlısı hep fanidir, bekâsı yoktur. Dünyayı, Yaradan’a ortak yapan ve ona teveccüh eden hayal kırıklığından daha ötesini elde edemez. Kimse dünyada kalamaz, buna izin yoktur, herkes kalıca yaşam bölgesine, Ahirete gider. Haliyle dünyanın malı, mülkü, dünyevî mevki ve şöhret, kendilerine güvenilen şahıs ve çevreler hep dünyada kalır. Herkesin güvendiği dağlarına kar yağar!

Sonuç: Bir hadiste şöyle denilmiştir: “Dirilirken de insan anadan doğduğu gibi çıplak, yalınayak ve sünnetsiz” haşredilecektir. Hz. Aişe (r.a.): “Eyvah! Herkes birbirinin mahrem yerlerine bakacak!” deyince Hz. Peygamber (sav), bir başka âyetle cevap vermiştir: “O gün herkesin başından aşkın derdi vardır, ne erkekler kadınlara, ne de kadınlar erkeklere bakamazlar.”

M. Talat Uzunyaylalı

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s